Słabo nawilżona skóra

Podstawową cechą charakterystyczną słabo nawilżonej skóry jest niska zawartość wody. Jeśli ilość wody w warstwie rogowej skóry spada do 8-10 proc., wtedy ta staje się sucha, szorstka i pęka. Ze względu na stałą ekspozycję na czynniki środowiskowe skóra twarzy traci więcej wilgoci niż pozostałe obszary skóry.

Warstwa rogowa nawilżana jest wodą z niższych warstw skóry (transepidermalna utrata wody (i)) oraz w procesie perspiracji. Jeśli w skórze występuje deficyt naturalnego czynnika nawilżającego (i) (NMF) lub jest ona narażona na ekstremalne warunki pogodowe, traci wtedy swoje nawilżenie, staje się sucha i napięta, oraz niezdolna do wchłaniania bogatych w substancje odżywcze kremów.

Problem

 

Kiedy własny zasób nawilżenia i naturalnych czynników nawilżających (i) (NMF) skóry jest niewystarczający, skóra staje się mniej elastyczna, a jej funkcje ochronne są ograniczone. Skóra staje się sucha i pęka, i nie może dalej poprawnie realizować swoich funkcji ochronnych. Jest bardziej podatna na działanie czynników zewnętrznych i charakteryzuje się wyższym poziomem transepidermalnej utraty wody.

 

W związku z tym słabo nawilżona skóra wymaga szczególnej pielęgnacji, w tym dostarczenia składników naturalnego czynnika nawilżającego (i), takich jak np. aminokwasy. Te higroskopijne substancje w odpowiednich formułach zapewniają długotrwałe nawilżenie skóry, zatrzymując trwale wilgoć w warstwie rogowej naskórka.

Warunki pogodowe mają wpływ na utratę nawilżenia skóry. W suchym, gorącym, letnim powietrzu skóra traci nawilżenie bardzo szybko. Wysoka wilgotność i słaby wiatr prowadzą do wolniejszej utraty wody.