Skóra wrażliwa
W latach 80-tych jedynie około 30 proc. społeczeństwa określało swoją skórę jako wrażliwą. W dzisiejszych czasach odsetek ten wzrósł do 50-60 proc. Po części, rosnąca liczba pacjentów jest skutkiem większej świadomości zdrowotnej. Wśród przyczyn powstawania skóry wrażliwej wymienia się: wpływ warunków pracy, środowiska zewnętrznego, czynników genetycznych a nawet psychosomatycznych. Do istotnych czynników środowiskowych odpowiedzialnych za objawy nadwrażliwości skóry należą: klimat i zmienne warunki pogodowe. Istnieją również inne bodźce, jak chociażby ekspozycja na promieniowanie UV, częsty kontakt z wodą, związki zasadowe i rozpuszczalniki, a także substancje pilingujące.
Schorzenia narządów wewnętrznych, w tym cukrzyca czy niewydolność nerek, również mogą uwrażliwić skórę. Ogólnie termin „skóra wrażliwa” odnosi się do stanu skóry charakteryzującego się obniżoną odpornością na czynniki podrażniające.
Oznaki skóry wrażliwej
Typowe, widoczne cechy charakterystyczne skóry wrażliwej:
- Czerwienienie się
- Opuchlizna
- Łuszczenie się
- Wyprysk
Niewidoczne, subiektywne oznaki suchej skóry:
- Mrowienie
- Pieczenie
- Swędzenie
- Uczucie napięcia skóry
Definicja „wrażliwej skóry”
Trudności w stworzeniu naukowej definicji terminu „skóra wrażliwa” wynikają z faktu, że istnieje niewiele mierzalnych i obiektywnych kryteriów oceny tego zjawiska. Kondycja kwaśnego płaszcza ochronnego skóry czy płaszcza hydrolipidowego, a w związku z tym jej funkcji ochronnych jest bardzo ważnym czynnikiem wpływającym na wrażliwość skóry. Pomiar transepidermalnej utraty wody (TEWL) dostarcza informacje na temat funkcji ochronnych skóry. Nawet jeśli nie ma widocznych zmian skórnych, podwyższony poziom TEWL wskazuje na uszkodzenia bariery naskórkowej.

Schemat transepidermalnej utraty wody (TEWL) i wypływania wody przez gruczoły potowe.
- Transepidermalna utrata wody
- Perspiracja
- Naskórek
- Skóra właściwa






