Łuszczyca

Łuszczyca to uwarunkowana genetycznie choroba zapalna skóry. Zasadniczo pierwsze objawy mogą wystąpić w dowolnym wieku, jednak choroba zwykle zaczyna się w drugiej lub szóstej dekadzie życia.

Łuszczyca to choroba przewlekła, która przebiega z okresami nawrotów i remisji. Jest to jedna z najczęściej występujących chorób skóry, dotykająca około 2 proc. populacji.  

Czynniki wywołujące

Wiele czynników może wywoływać wysiewy, pojawianie się zmian skórnych lub utrudniać ich ustępowanie. Zalicza się do nich: konsumpcję alkoholu, przyjmowanie leków (np. beta blokerów), infekcje (głównie bakteryjne, np. zapalenie migdałków).

Objawy

Typowymi objawami łuszczycy są rumieniowe grudki zlewające się w większe ogniska – tarczki (blaszki) pokryte srebrzystą łuską i wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry. Zwykle występują one na: kolanach, łokciach, skórze głowy i w okolicach kości ogonowej. Choroba dotyka też często paznokci, występując w formie małych wgłębień w płytce paznokciowej, żółtawego zabarwienia paznokci lub całkowitego zniszczenia płytek paznokciowych. Cięższe postacie łuszczycy przebiegają z uogólnionym wysiewem krost lub zajęciem stawów.

Terapia

Całkowite wyleczenie choroby nie jest jeszcze możliwe, jednak właściwa terapia powoduje ustępowanie zmian skórnych. W zależności od poziomu zaawansowania choroby, lekarz zaleci indywidualnie dobraną terapię. Podstawą każdego leczenia powinno być stosowanie produktów do pielęgnacji skóry z dodatkiem mocznika (i). Dzięki działaniu keratolitycznemu ułatwia on usuwanie łusek. Dodatkowo mocznik (i), jako naturalny czynnik nawilżający, zapewnia skórze odpowiednie nawilżenie. Dzięki właściwemu stosowaniu dermokosmetyków można zredukować częstość aplikacji silnie działających leków zewnętrznych, które mogą powodować liczne objawy uboczne, jak np. zaniki skóry. Dla wydłużenia okresów bezobjawowych należy regularnie stosować dermokosmetyki. Wysuszenie skóry może bowiem przyspieszyć nawrót choroby.