Ochrona przeciwsłoneczna skóry chorej

Promieniowanie UV może powodować lub nasilać wiele chorób skóry.

Toczeń rumieniowaty to choroba z autoagresji, której towarzyszy szorstki rumień na policzkach i grzbiecie nosa. Objawy ulegają zaostrzeniu po ekspozycji na promieniowanie UVB lub UVA. W takich przypadkach powinno się używać produktów z wysokimi filtrami przeciwsłonecznymi, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony twarzy.

Skóra pergaminowa to choroba dziedziczna, w której mechanizm naprawy przez wycięcie (dark repair) nie funkcjonuje poprawnie. Uszkodzenia DNA wywołane promieniowaniem UVB nie ulegają naprawie. W rezultacie rozwijają się stany przedrakowe na obszarach skóry eksponowanych na słońce. Dotyczy to także osób w młodym wieku, a ostatecznie prowadzi do raka skóry i czerniaków. Dlatego osoby chore powinny unikać promieniowania UV i cały czas stosować produkty z najwyższym filtrem przeciwsłonecznym.

Nawracające zakażenie opryszczką pospolitą to nawrotowe schorzenie wirusowe. Wysiewowi zmian towarzyszy świąd, pieczenie lub ból oraz uczucie napięcia. W zajętym obszarze skóry (często usta, nos) powstają zgrupowane na rumieniowym podłożu pęcherzyki zasychające w strupki. Może pojawić się obrzęk lokalnych węzłów chłonnych.

Konieczna jest maksymalna ochrona przeciwsłoneczna.

Trądzik różowaty to choroba występująca u osób bardzo wrażliwych na działanie szkodliwych czynników zewnętrznych, objawiająca się początkowo częściowym a następnie utrwalonym zaczerwienieniem skóry twarzy.

Osoby z trądzikiem różowatym powinny unikać wszelkich czynników wywołujących nawroty choroby, zwłaszcza promieniowania UV. W celu ochrony skóry przed słońcem należy używać filtrów z najwyższym faktorem ochrony przeciwsłonecznej.

Albinizm to wrodzony brak melaniny w skórze całego ciała lub tylko w jej fragmentach. Choroba związana jest z zaburzeniami funkcjonowania enzymów odpowiedzialnych za produkcję melaniny. Osoby dotknięte albinizmem powinny używać wodoodpornych produktów z wysokimi filtrami przeciwsłonecznymi.

 

Bielactwo nabyte charakteryzują fragmenty skóry pozbawione pigmentu, występujące dość symetrycznie po obu stronach ciała. Choroba może dotyczyć również obszarów chronionych przed bezpośrednim wpływem promieniowania, takich jak pachy i genitalia. Melanina nie jest tam wytwarzana, a jedyną, możliwą formą ochrony skóry przed szkodliwym działaniem promieniowania jest grubienie warstwy rogowej. Z powodu ograniczonego działania własnych mechanizmów ochronnych skóry, obszary dotknięte bielactwem muszą być dodatkowo chronione produktami z odpowiednim, wysokim filtrem przeciwsłonecznym.

Promieniowanie UV powoduje uszkadzanie komórek w różnych warstwach skóry, zwłaszcza u osób z zaburzeniami pigmentacji.

Osoby, które wcześniej chorowały na nowotwory skóry wywołane działaniem promieniowania UV należą do najbardziej narażonych na kolejne zachorowania i w związku z tym muszą chronić się przed wszystkimi formami promieniowania UV. Koniecznie powinny używać dermokosmetyków z wysokimi filtrami przeciwsłonecznymi, jednocześnie uzupełniającymi niedobory lipidów.