Płaszcz hydrolipidowy

Powierzchnia skóry pokryta jest tzw. płaszczem hydrolipidowym, emulsją z wody (hydro) i tłuszczów (lipos). Jego główną funkcją jest zapewnienie ochrony przed bakteriami i grzybami, a także ochrona przed utratą wody.

 

W zdrowej skórze utrzymana jest równowaga między natłuszczeniem a nawilżeniem. Grubość i budowa płaszcza hydrolipidowego skóry jest zróżnicowana ze względu na obszar ciała, a także egzo- i endogenne czynniki, takie jak pora dnia, pora roku, wilgotność powietrza i odżywianie, stres i choroby.

Budowa i funkcje hydrolipidowego płaszcza skóry

Budowa hydrolipidowego płaszcza skóry

 

Analiza struktury skóry i procesów keratynizacji pokazuje, że na powierzchni skóry znajdują się następujące substancje:

  • Lipidy
  • Substancje wytworzone podczas rogowacenia (produkty degradacji protein)
  • Zrogowaciałe komórki w trakcie procesu złuszczania
  • Woda z najgłębszych warstw, która wydostała się na powierzchnię (woda transepidermalna)

Elementy tworzące ciągle odnawiany płaszcz ochronny.

  1. Pot
  2. Lipidy łojowe
  3. Korneocyty w trakcie procesu złuszczania
  4. Komórki w trakcie rogowacenia
  5. Woda transepidermalna (i)

Znaczenie płaszcza hydrolipidowego skóry

 

Jedną z funkcji płaszcza hydrolipidowego skóry jest ochrona przed szkodliwymi substancjami zewnętrznymi oraz przed utratą wody. Słabe kwasy obecne w płaszczu hydrolipidowym (kwas mlekowy, pyrolidonowy kwas karboksylowy i aminokwasy) tworzą kwaśny płaszcz ochronny.