Skład każdego produktu kosmetycznego według prawa Unii Europejskiej musi być zadeklarowany w nazewnictwie INCI.
INCI (International Nomenclature of Cosmetics Ingredients - Międzynarodowe Nazewnictwo Składników Kosmetycznych) to terminologia opracowana przez COLIPA (Europejskie Stowarzyszenie Kosmetyczne) ujednolicająca nazewnictwo składników kosmetycznych. Wykaz składników umieszczany na opakowaniu produktu jest poprzedzony wyrazem "składniki" lub "ingredients".
Składniki produktu podawane są w malejącym porządku według masy w momencie ich dodawania, przy czym składniki w stężeniach poniżej 1% mogą być wymienione w dowolnej kolejności po składnikach w stężeniach większych niż 1%.
Kompozycje zapachowe i aromatyczne określone są wyrazem "Fragrance", "Parfum" lub "Aroma" z uwzględnieniem substancji w nich występujących, które zostały umieszczone na liście i uznane za potencjalne alergeny.
Barwniki są ponumerowane według "Color-Index-Number", czyli w skrócie CI. W dowolnej kolejności mogą być wymieniane po innych składnikach.

Jeżeli, ze względu na wielkość kosmetyku, niemożliwe jest umieszczenie powyższych nazw na opakowaniu jednostkowym, informacja ta może być umieszczona tylko na opakowaniu jednostkowym zewnętrznym.

Na etykietach produktów kosmetycznych znajdują się dokładne informacje o przeznaczeniu kosmetyku oraz sposobie użycia. Poza symbolami tekstowymi na opakowaniach znajdują się różne symbole graficzne. Poniżej zamieszczamy symbole najczęściej występujące na opakowaniach.

Symbol „ręka na książce” oznacza, że do opakowania dołączona jest ulotka informacyjna. Zdarza się bowiem, że w przypadku braku miejsca na etykiecie, niektóre ważne informacje (skład kosmetyku, ostrzeżenia, sposób użycia) podane są tylko w dołączonej ulotce. Niezależnie od tego gdzie informacje są umieszczone, należy się z nimi dokładnie zapoznać i stosować do zaleceń producenta.

Symbol otwartego słoiczka informuje jak długo można używać kosmetyku. Obok lub na symbolu słoiczka podany jest okres trwałości po otwarciu, czyli okres bezpiecznego stosowania kosmetyku licząc od daty pierwszego otwarcia produktu. Jest to czas, w którym producent gwarantuje bezpieczeństwo zdrowotne używanego kosmetyku. Okres ten jest określany w miesiącach (np. 12M).

Symbol oznacza datę minimalnej trwałości.

Znak „e” podawany przy zawartości nominalnej produktu ([g] lub [ml]) informuje, że producent podczas paczkowania produktów zapewnił stosowanie systemu kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego. Znak umieszczany jest dobrowolnie.

Oznakowanie rodzaju materiału, z którego zostało wykonane opakowanie. Znak umieszczany jest dobrowolnie.

Odwrócony „epsilon” pojawia się na opakowaniach aerozolowych. Produkt spełnia polskie i europejskie wymagania stawiane tego typu wyrobom.

Znak ten określa, że produkt jest łatwopalny.
Pojemnik pod ciśnieniem: chronić przed słońcem i nagrzaniem powyżej temperatury 50º C. Nie przekłuwać ani nie spalać, także po zużyciu. Nie rozpylać nad otwartym płomieniem lub żarzącym się materiałem. Chronić przed źródłami zapłonu – nie palić w czasie rozpylania. Chronić przed dziećmi.

Znak informujący o realizacji przez producenta obowiązku odzysku opakowania. Znak umieszczany jest dobrowolnie.

Zgodnie z wytycznymi polskiej Ustawy o Kosmetykach (z dnia 30-go marca 2001 r. wraz ze zmianami) na etykiecie produktu kosmetycznego powinny znajdować się następujące informacje:

1. Nazwa handlowa kosmetyku 
2. Nazwa i adres producenta 
3. Ilość nominalna kosmetyku z wyjątkiem:
   • opakowań zawierających mniej niż 5 gramów lub 5 mililitrów;
   • bezpłatnych próbek i opakowań jednorazowego użytku;
   • stosowanych zwyczajowo opakowań zbiorczych; 
4. Termin trwałości dla produktów, których minimalny okres przydatności wynosi mniej niż 30 miesięcy lub symbol otwartego słoiczka (PAO) dla produktów, których minimalny okres przydatności wynosi ponad 30 miesięcy 
5. Szczególne ostrzeżenia przy stosowaniu kosmetyku, jeżeli kosmetyk przeznaczony jest do stosowania przez osoby wykorzystujące ten kosmetyk w ramach wykonywanego zawodu zgodnie z jego przeznaczeniem – dodatkowo inne konieczne ostrzeżenia; 
6. Dane pozwalające na identyfikację produktu (numer partii) 
7. Przeznaczenie produktu, jeśli nie wynika to jednoznacznie z jego prezentacji 
8. Wykaz składników według INCI poprzedzony wyrazem „składniki” lub „ingredients”.

Krem do twarzy stojący na półce w zaparowanej łazience, krem do opalania używany w ostrym słońcu czy wielokrotnie używany żel pod prysznic to codzienność. Gdyby nie konserwanty zawarte w kosmetykach zarówno krem do twarzy jak i krem do opalania musiałyby być przechowywane w lodówce, natomiast trwałość żelu pod prysznic nie przewyższałaby trwałości jogurtu. Bez konserwantów utrata trwałości kosmetyków zaczynałaby się zaraz po pierwszym użyciu. Jakość kosmetyków pogarszałaby się w podobnym czasie jak jakość żywności. Kontakt kremu z rękami dodatkowo przyspieszałby ten proces. Powodem zachodzących zmian są mikroorganizmy łatwo rozwijające się w kosmetykach zawierających wodę. Efekt: zapleśnienie i zanieczyszczenie kosmetyku, w najgorszym razie negatywne oddziaływanie na zdrowie konsumentów. Żeby nie dopuścić do zaistnienia powyższej sytuacji, stosuje się konserwanty. Dzięki nim, jakość kosmetyków pozostaje niezmienna miesiącami, nawet gdy są przechowywane w temperaturze pokojowej.

Dobrze tolerowanymi przez organizm ludzki, bezpiecznymi oraz utrzymującymi niezmienną jakość produktu przez długi czas substancjami są parabeny. Ze względu na swoje właściwości, parabeny używane są od wielu lat nie tylko dla zabezpieczenia kosmetyków przed mikroorganizmami, ale również środków farmaceutycznych i żywności. Spośród wszystkich konserwantów najwięcej danych naukowych dotyczy parabenów, a dane dotyczące ich bezpieczeństwa są stale aktualizowane. Ze względu na niski stopień wywoływania reakcji skórnych działają skutecznie nawet w produktach przeznaczonych dla wrażliwej skóry.

Parabeny stosowane w produktach firmy Beiersdorf używane są tylko w razie konieczności, w ilościach niezbędnych dla zachowania trwałości produktów. Kosmetyki oparte na bazie wodnej muszą być chronione przed potencjalnym działaniem chorobotwórczych drobnoustrojów. Emulsje typu woda w oleju nie potrzebują konserwantów. Cząsteczki oleju działają jak naturalna ochrona przed mikroorganizmami.

Indywidualna nietolerancja czy reakcje alergiczne na niektóre składniki naszych produktów są bardzo rzadkie, ale mogą wystąpić. Podobnie jest w przypadku parabenów. W takich indywidualnych przypadkach zalecane jest stosowanie produktów bez parabenów, które również znajdują się w naszej ofercie.

Nasi eksperci regularnie badają działanie i bezpieczeństwo potencjalnych interakcji pomiędzy różnymi składnikami. W trosce o bezpieczeństwo konsumentów stosujących nasze produkty, jedynie najbardziej aktualne wyniki badań naukowych brane są pod uwagę, a w szczególności potencjalny wpływ składników zawartych w produktach na gospodarkę hormonalną człowieka. Aktualne badania dowodzą, że parabeny stosowane w kosmetykach są rozkładane do substancji, które nie mają wpływu na gospodarkę hormonalną człowieka. Wszystkie składniki (również konserwanty) są stale badane. Beiersdorf od lat aktywnie uczestniczy w dyskusjach naukowych. Gdy pojawią się nowe dane naukowe wymagające ponownego oszacowania lub pozostawiające niejasno określające właściwości danego składnika, Beiersdorf reaguje natychmiast, zgodnie z obowiązującymi procedurami bezpieczeństwa.

Wszystkie znajdujące się w sprzedaży produkty Eucerin są wcześniej przebadane i przetestowane przez specjalistyczne kliniki dermatologiczne. Żaden kosmetyk nieprzebadany pod względem bezpieczeństwa jego użycia, nie może zostać dopuszczony do obrotu. Producent zobowiązany jest do przestrzegania wielu rozporządzeń prawnych wynikających z zapisów polskich i unijnych, które wymagają od niego stosowania tylko bezpiecznych składników oraz tego, że każdy kosmetyk musi posiadać dokumentację dotyczącą oceny wpływu kosmetyku na bezpieczeństwo zdrowia ludzi.

Może się jednak zdarzyć, że po zastosowaniu danego kosmetyku pojawi się u konsumenta negatywna zmiana skórna (zaczerwienienie, pieczenie, swędzenie, itp). Trudno od razu ocenić, co było tego przyczyną. Istnieje prawdopodobieństwo, że jakiś inny czynnik zadziałał alergizująco. W dzisiejszych czasach wiele osób ma skłonności alergiczne. Wystąpienie zmian skórnych w wyniku użycia jakiegokolwiek kosmetyku czy produktu spożywczego jest sprawą bardzo indywidualną. Często obserwuje się, że skóra wrażliwa reaguje źle nie tylko na kosmetyki, ale również na substancje pokarmowe, używki, zioła, a szczególności na przyjmowane leki (używane podczas leczenia schorzeń). Mogą one wywołać zmiany skórne o różnym nasileniu w postaci pieczenia, zaczerwienienia, wysypki. Czasami nie zdajemy sobie sprawy, w jak dużym stopniu mają one bezpośredni bądź pośredni wpływ na wygląd naszej skóry.

Wszystkie produkty Eucerin zostały przebadane dermatologicznie, jednakże mogą wystąpić pojedyncze przypadki gorszej tolerancji przez konsumenta. Jeśli produkt wywołuje negatywne zmiany skórne może to być wynikiem indywidualnej reakcji na któryś ze składników produktu.

Przyczyna negatywnej zmiany skórnej może być określona tylko przez dermatologa. W tym celu lekarz prowadzący wykonuje test płatkowy aplikując dany produkt (w rozcieńczeniu) na skórę. Jeśli wynik jest pozytywny zaleca się wykonanie kolejnych testów, tym razem aplikując na skórę poszczególne, odpowiednio przygotowane składniki produktu w celu dokładnego wyjaśnienia dokładnej przyczyny zmian skórnych. Efektem końcowym przeprowadzonych testów płatkowych powinno być określenie składnika produktu kosmetycznego, który wywołał zmiany skórne, i który nie powinien być w przyszłości stosowany przez konsumenta. Na podstawie listy składników znajdującej się na opakowaniu każdego kosmetyku konsument, będzie mógł w przyszłości wybrać produkt dobrze tolerowany przez jego skórę. W przypadku skóry wrażliwej, skłonnej do reakcji alergicznej po użyciu kosmetyków sugerujemy, aby przed korzystaniem z danego produktu wykonać „domowy” test skórny - zaaplikować niewielką ilość kosmetyku na wrażliwe miejsce np. po wewnętrznej stronie na zgięciu łokcia lub za uchem i zaobserwować reakcję na dany kosmetyk. Jeśli w ciągu 24 h pojawi się negatywna reakcja skórna (np. zaczerwienienia, swędzenie) kosmetyk należy odstawić i nie używać.

Producent kosmetyków w oparciu o wytyczne określone między innymi przez polską Ustawę o kosmetykach (z dnia 30-go marca 2001 r.), europejską Dyrektywę Kosmetyczną (76/768/EEC) oraz Ustawę o ogólnym bezpieczeństwie produktów (z dnia 12-go grudnia 2003r.) zobowiązany jest wprowadzać do obrotu tylko kosmetyk będący produktem bezpiecznym. Każdy produkt kosmetyczny wprowadzany na rynek Unii Europejskiej musi przejść ocenę bezpieczeństwa przeprowadzaną przez wykwalifikowane osoby. Kwalifikacje takich osób określają przepisy prawa.

Ocena bezpieczeństwa przeprowadzana jest dla surowców oraz gotowego wyrobu. Obejmuje ona wykonanie testów fizykochemicznych, mikrobiologicznych, badanie na zawartość np. metali ciężkich oraz dane toksykologiczne (np. struktura chemiczna i stopień kontaktu z ciałem człowieka).
Podczas dokonywania oceny bezpieczeństwa na gotowym produkcie bierze się pod uwagę między innymi: miejsce stosowania na skórze, częstotliwość, czas kontaktu i reakcji preparatu ze skórą, itp.
Tak przeprowadzona ocena ma na celu wyeliminowanie pojawienia się negatywnych zmian skórnych podczas stosowania kosmetyku.

Dodatkowo istnieją listy substancji, które są dozwolone bądź zakazane do stosowania w recepturach produktów kosmetycznych:

• wykaz substancji zakazanych w produktach kosmetycznych
• wykaz substancji, które mogą być zawarte w produktach kosmetycznych wyłącznie z zastrzeżeniem określonych ograniczeń
• wykaz barwników dopuszczonych w produktach kosmetycznych
• wykaz substancji konserwujących dozwolonych w produktach kosmetycznych
• wykaz substancji promieniochronnych dozwolonych w produktach kosmetycznych

Poprzez określenie liczby dozwolonych lub zakazanych składników do produkcji kosmetyków następuje zmniejszenie zagrożeń, które mogą pojawić się w przypadku zastosowania substancji w preparacie.
Wpisanie składnika na określoną listę lub określenie dopuszczalnych ilości w stosowaniu dokonywane jest przez Scientific Committee for Consumer Products działająca z ramienia Komisji Europejskiej, która współpracuje w tym obszarze z innymi instytucjami naukowymi oraz stowarzyszeniami konsumenckimi.

Ponadto, na potwierdzenie bezpieczeństwa oraz skuteczności produktu, standardowo przeprowadzane są przez autoryzowane ośrodki badawcze badania dermatologiczne, aplikacyjne oraz aparaturowe.