De energie van de cel
Net zoals bij andere lichaamsweefsels hebben de huidcellen energie nodig voor behoud van hun vitale functies en hun vermogen tot regeneratie en herstel alsook voor de groei. Deze energie ontstaat tijdens de intracellulaire stofwisselingsprocessen.
Het door de lederhuid stromende bloed voorziet de basiscellen van voedingsstoffen, zoals vetten (i), koolhydraten, eiwitten en zuurstof. Vrije vetzuren spelen bij deze energieproductie in de huidcellen de belangrijkste rol, vooropgesteld dat zij in voldoende mate aanwezig zijn. Cellen van bijvoorbeeld de korrellaag, waarin weinig glucose doordringt, lijken voor het produceren van energie zelfs gebruik te maken van de vetzuren die bij de afbraak van het celmembraan vrijkomen.
Energieproductie
Methodes voor energieproductie
Cellen produceren op drie manieren energie:
- Glycolyse
- Citraatcyclus
- Ademketen
Glycolyse vindt plaats in het cytoplasma en is een snelle, actieve vorm van energieproductie. De fases van de citraatcyclus en de ademketen, ook biologische oxidatie genoemd, vinden plaats in de mitochondriën van de cel.
De ademhalingsketen (i) – de belangrijkste energieproducent
De meeste energie wordt in de ademketen geproduceerd. Alle afbraakprocessen door enzymen van vetten (i), koolhydraten of aminozuren eindigen met deze derde fase van de aërobe stofwisseling. Het elektronentransportsysteem speelt een centrale rol in de ademketen. Bepaalde eiwitten die bijna uitsluitend te vinden zijn in het binnenste membraan van de mitochondriën functioneren als dragers van de elektronen.
Stoffen als de NAD(P)-afhankelijke dehydrogenasen, ubiquinone (co-enzym Q10 ) of de cytochromen dienen als verzamelpunten voor reductie-equivalenten of als elektronendragers. De via de ademketen vrijgekomen energie wordt als chemische energie in de vorm van adenosinetrifosfaat (ATP) opgeslagen.

Veroudering van de huid en een bijzondere elektronendrager
De laatste onderzoeken tonen aan dat een tekort van een bepaald enzym, co-enzym Q10 (CoQ10), in de ademhalingsketen (i) een belangrijke rol speelt bij het verminderde regenererende vermogen van de huid als gevolg van veroudering of oxidatieve stress. Patiënten met hart- en vaatziekten slikken vaak Co Q10 om dit tekort aan te vullen.
Aan de hand van biofysisch onderzoek is onlangs voor het eerst aangetoond dat uitwendige toediening van CoQ10 verschijnselen van huidveroudering kunnen verminderen.
De derde fase van de stofwisseling, de ademhalingsketen (i), speelt een belangrijke rol bij de energieproductie. Biofysisch onderzoek heeft inmiddels aangetoond dat uitwendige toediening van het co-enzym Q10, dat als elektronendrager en verzamelplaats van reductie-equivalenten fungeert, de verschijnselen van huidveroudering kan verminderen bij uitwendig gebruik.






