De bijzonder gevoelige babyhuid

Hoewel de babyhuid hetzelfde aantal lagen bevat als de huid van een volwassene, verschilt deze in een aantal belangrijke anatomische en fysiologische opzichten van de volwassen huid:

• De babyhuid heeft slechts eenvijfde van de dikte van de volwassen huid en daardoor minder weerstand.
• Door de veel dunnere hoornlaag en omdat de cellen hiervan niet zo dicht op elkaar liggen, is de barrièrefunctie van de hoornlaag nog maar zeer beperkt vergeleken met die van de hoornlaag van een volwassene. Dit houdt in dat stoffen die met de huid in aanraking komen sneller tot in de dieper gelegen huidlagen kunnen doordringen en dus gemakkelijker worden geabsorbeerd.
• Door de minder actieve zweet- en talgklieren zijn de hydrolipidelaag en de beschermende zuurmantel (i) bij baby’s en kleine kinderen nog relatief zwak. De functie van de talgklieren neemt pas in de puberteit onder invloed van hormonale veranderingen toe.
• De minder ontwikkelde huidpigmentatie maakt de huid gevoeliger voor UV-straling. Hoewel er wel melanocyten aanwezig zijn, zijn deze minder actief.
  
  

Deze verschillen maken de babyhuid extreem gevoelig voor chemische, fysische en bacteriologische invloeden en vergroten de kans op uitdrogen (i). Omdat baby’s een relatief groot huidoppervlak hebben, hun zweetklieren minder actief zijn en de bloedsomloop in de huid zich relatief langzaam aanpast, hebben ze ook veel meer moeite met het regelen van hun lichaamstemperatuur. 

Luieruitslag

Met name de babyhuid die normaal bedekt wordt door een luier dient zorgvuldig gecontroleerd te worden. Omdat luiers de huid afsluiten en urine, faeces, zweet en mechanische belasting (zoals schuren) de huid irriteren, kan de huid gemakkelijk ontstoken raken. Onder invloed van een verhoogde pH (i) en door de inwerking van bacteriën op ureum (i) (ammoniakvorming) komen er tryptische enzymen vrij die het huidbeschadigende contacteczeem veroorzaken. Daarnaast spelen fecale bacteriën en de schimmelsoort Candida albicans een belangrijke rol in de ontwikkeling van dit huidprobleem, dat beter bekend staat als luieruitslag.

Vanaf het vierde levensjaar ontwikkelen de huid en de onderliggende lagen zich langzaam tot een volwassen huid. In de puberteit – rond de leeftijd van 12 jaar – heeft een kinderhuid dezelfde structuur en functie als een volwassen huid.